Muszyce u zwierząt towarzyszących
Przebieg i konsekwencje inwazji
Larwy much bytują na żywicielu od pierwszego do trzeciego stadium, a następnie go opuszczają, aby dokończyć cykl rozwojowy. Na przykład larwy zarówno Calliphoridae, jak i Sarcophagidae pozostają w ranach lub błonach śluzowych, żerując na tkance gospodarza aż do trzeciego stadium larwalnego, następnie przekształcają się w poczwarkę, która opada na ziemię. Formy rozwojowe są przenoszone na zwierzęta domowe poprzez dorosłe osobniki lub mechanicznie.
Lekarze weterynarii powinni zatem zachować czujność i podjąć niezbędne środki ostrożności w razie zauważenia dorosłych osobników much krążących np. wokół ran. Badania wykazały, że larwy dostosowują się do określonego środowiska i ulegają hypobiozie zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz żywiciela. Różnicę w liczbie zmian patologicznych i obrazie klinicznym można wytłumaczyć naturalnym behawiorem każdego gatunku.
Objawy kliniczne muszycy różnią się w zależności od miejsca inwazji oraz gatunku i liczby larw muchówek. Trzeba pamiętać, że choroba ta może nie dawać symptomów klinicznych. Muszycę prawdziwą wywołują np. muchy zagnieżdżające się w jamach nosowo-gardłowych (łac. Oestrus ovis). Larwy mogą lokować się w oczodole, powodując bolesne oftalmyiasis wywołujące wrażenia ciała obcego w oku żywiciela.
Larwy lub jaja przypadkowo spożyte mogą pozostać w jamie ustnej, prowadząc tym samym do uszkodzenia dziąseł i przestrzeni zębowych. Muszyca skórna może występować w różnych postaciach, takich jak furunkuły, muszyca pełzająca (np. larwy gnieżdżą się w sierści), muszyca rany i muszyca podskórna. Mogą wywoływać [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
