Mikrosporydia – pasożyty oportunistyczne
Diagnostyka
Ze względu na małe rozmiary (1,0-4,0 × 0,5-2,0 μm) i trudno barwiące się spory mikrosporydia sprawiają duże trudności w rutynowej diagnostyce zarówno u ludzi, jak i u zwierząt. Najczęściej stosuje się barwienia rozmazów z osadu moczu, rozmazu kału, wymazów i zeskrobin ze spojówki i błony śluzowej oka z użyciem chromotropu, lub barwników fluorescencyjnych, takich jak Uvitex 2B, Calcofluor White (18, 19, 15). Serologiczne sposoby wykrywania inwazji mikrosporydiów obejmują immunofluorescencję pośrednią z użyciem przeciwciał monoklonalnych, test ELISA oraz Western-blot (7).
Testy te wymagają zastosowania antygenów mikrosporydiów i dlatego zostały opracowane w celu wykrycia przeciwciał gatunków, które mogą być hodowane in vitro (np. E. cuniculi). Wykrycie spór metodami klasycznymi w materiale pobranym do badania pozwala jedynie na oznaczenie pasożytów na poziomie rodzaju. Identyfikacja gatunku jest konieczna do efektywniejszego leczenia, ponieważ gatunki mikrosporydiów różnią się wrażliwością na działanie leków, dlatego za technikę standardową do swoistego wykrywania uznaje się mikroskopię transmisyjną. Wadą tej techniki jest niska czułość, a dodatkowo ze względu na wysoki koszt badań i czasochłonność nie jest stosowana w rutynowej diagnostyce. Obecnie najpowszechniej w diagnostyce mikrosporydiozy wykorzystuje się metody biologii molekularnej, które pozwalają na amplifikację rRNA pasożyta w próbkach kału, moczu lub bioptatów z narządów (10).
Leczenie
Dotychczas nie opracowano żadnego schematu postępowania dotyczącego leczenia mikrosporydiozy u psów i kotów. W przebiegu inwazji u ludzi wybór leków uzależniony jest od gatunku [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
