Mikrosporydia – pasożyty oportunistyczne

Mikrosporydioza psów i kotów

Badania przeprowadzone w ostatnich latach z użyciem metod mikroskopowych i molekularnych wskazują, że psy i koty mają udział w rozprzestrzenianiu zoonotycznych gatunków mikrosporydiów. Enterocytozoon bieneusi i Encephalitozoon cuniculi to najczęściej opisywane pasożyty u zwierząt towarzyszących. Spory pasożytów obecne w próbkach gleby z parków i terenów rekreacyjnych wskazują, że tereny te są istotnym źródłem zarażenia, które ma istotny wpływ na zdrowie publiczne (5). Naturalne inwazje E. bieneusi wykryto u psów w Portugalii (11,7%), w Hiszpanii (10,8%) i Szwajcarii (8,3%) (13, 17). W Iranie obecność zonotycznych gatunków mikrosprydiów stwierdzono u 31% badanych psów E. cuniculi (18/100), E. bieneusi (8/100) i E. intestinalis (5/100) oraz u 7,5% kotów E. bieneusi (3/40) (11).

W obrębie gatunku E. bieneusi oprócz genotypów typowych dla psów wykryto również występowanie odrębnych zoonotycznych genotypów wykazujących transmisję z psów na ludzi i odwrotnie (genotyp: K, Peru5, Peru6 i Peru9) (16). Stwierdzenie u dziecka dodatniej serokonwersji po kontakcie z miotem szczeniąt zarażonych E. cuniculi było bezpośrednim dowodem zoonotycznej transmisji tego gatunku mikrosporydiów (14).

Drogi inwazji

Najczęstszą drogą inwazji mikrosporydiów u ssaków jest inhalacja bądź połknięcie z zanieczyszczoną wodą lub pokarmem spór wydalonych przez zarażone osobniki wraz z moczem lub kałem. U zwierząt mięsożernych (głównie lisy i psy) notowano także inwazje śródmaciczne oraz zarażenie przez kontakt bezpośredni z tkankami chorych zwierząt w miejscu uszkodzonego nabłonka (poprzez otwarte rany) [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas