Inwazje przywr u zwierząt mięsożernych
Chorobotwórczość
Występująca u psów i kotów postać jelitowa inwazji wywoływana obecnością dorosłych przywr w jelicie cienkim dość rzadko powoduje objawy kliniczne, a w większości przypadków u dorosłych zwierząt przebiega bezobjawowo. Przy intensywnych inwazjach obserwuje się nieżytowe zapalenie jelit oraz ogólną intoksykację organizmu spowodowaną negatywnym oddziaływaniem metabolitów pasożytów na narządy wewnętrzne, w tym wątrobę i nerki. U młodych psów odnotowano przypadki alariozy, której towarzyszyły objawy utraty apetytu i wymioty. W okresie prepatentnym inwazji u zwierząt towarzyszących mogą wystąpić również objawy związane z układem oddechowym spowodowane migracją młodocianych przywr i mechanicznym uszkodzeniem tkanki płucnej. Podobne objawy towarzyszą wędrówce mezocerkarii, obserwowanej u żywicieli paratenicznych, które mogą prowadzić do krwotoków płucnych (4, 5).
Diagnostyka
Ważnym elementem w diagnostyce inwazji alariozy u psów i kotów jest dokładnie przeprowadzony wywiad. W rozmowie z właścicielem zwierzęcia powinno się szczegółowo ustalić informacje dotyczące żywienia i sposobu hodowli.
Należy pamiętać, że do zarażenia tym pasożytem dochodzi poprzez zjedzenie żywicieli pośrednich drugich lub żywicieli paratenicznych z inwazyjnymi mezocerkariami.
O inwazję powinny być podejrzane te osobniki, które polują lub mają sposobność samodzielnego przebywania w środowisku naturalnym w okolicy zbiorników wodnych. Przyżyciowe rozpoznanie inwazji Alaria spp. u żywicieli ostatecznych opiera się na mikroskopowym badaniu próbek kału. Ze względu na znaczne wymiary (100-120 x 65-80 μm) i ciężar jaj zalecaną metodą jest metoda sedymentacji. Charakterystyczne owalne, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
