Ektopasożytnicze owady jako czynnik patogenny w dermatozach u psów i kotów. Cz. I

Owady niepasożytnicze

Miejscową reakcję zapalną u psów i kotów możemy zdiagnozować wskutek kontaktu z jadowitymi owadami błonkoskrzydłymi (Hymenoptera), do których zaliczamy pszczoły, osy i szerszenie. Nasilenie objawów zależy do stopnia wrażliwości zwierzęcia i intensywności użądleń. Jad tych owadów zawiera toksyny (aminy naczyniowoczynne) i substancje immunogenne (antygen 5, fosfolipazę, hialuronidazę), które uwolnione po użądleniu wywołują w obrębie skóry przejściową bolesność, miejscowe zaczerwienienie, obrzęk i pokrzywkę, ale w ciężkich przypadkach dochodzi do objawów ogólnoustrojowych, takich jak obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja. Reakcją na ukąszenia owadów może być podostre zapalenie okolicy nosa wraz z eozynofilową czyracznością (2, 5). Do ciężkich miejscowych zapaleń naczyniowych i martwicy skóry dochodzi wskutek pogryzień przez pająki. Bezpośrednim zagrożeniem dla zwierzęcia jest wstrząs po kolejnych użądleniach i obrzęk kratni.

Mrówki

Ukąszenia mrówek mogą także powodować grudkowe zmiany skórne, prowadzące niekiedy do martwicy i sugerujące reakcje nadwrażliwości typu późnego. Opisano przypadek wstrząsu anafilaktycznego u yorkshire terriera wskutek ukąszeń tych owadów. (6).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas