Ekto- i endoparazytozy psów i kotów – metody rozpoznawania i zapobiegania
Zapobieganie dirofilariozie
Zapobieganie rozwojowi choroby polega na unikaniu wprowadzania zwierząt na tereny endemicznego występowania pasożytów (oraz na stosowaniu repelentów przeciw komarom). Profilaktyczne podawanie leków należy rozpocząć miesiąc przed okresem aktywności komarów i zakończyć miesiąc po okresie aktywności. Na terenach endemicznych wskazane jest prowadzenie całorocznej, comiesięcznej profilaktyki. Najbardziej popularnymi preparatami stosowanymi w profilaktyce dirofilariozy psów są: selamektyna w dawce 6-12 mg/kg m.c. na skórę, iwermektyna podawana raz w miesiącu u psów w dawce 0,006-0,012 mg/kg m.c., p.o. i w dawce 0,024 mg/kg m.c., p.o dla oraz milbemycyna 0,5-1,0 mg/kg m.c., p.o., raz w miesiącu. Dla kotów (zaczynając od 8. tygodnia życia) dawki leków stosowanych w odstępach 30-dniowych wynoszą: 24 µg/kg m.c. iwermektyna, 2 mg/kg m.c. oksym milbemycyny, 1 mg/kg m.c. moksydektyna, 6-12 mg/kg m.c. selamektyna.
Wskazane jest także okresowe przeprowadzanie testów w kierunku dirofilariozy u psów i kotów, co pozwala na wczesne wykrycie zarażenia i zwiększa skuteczność leczenia. Obecnie brak szczepionek przeciwko chorobie.
Najczęściej w leczeniu i zapobieganiu inwazji nicieni stosowane są następujące substancje: oksym milbamycyny, pyrantel, fenbendazol, emodepsyd, lewamizol i moksydektyna.
Oksym milbemycyny należy do laktonów makrocyklicznych. Otrzymywany jest z fermentacji Streptomyces milbemycinius. Wykazuje aktywność wobec roztoczy, postaci larwalnych i dorosłych nicieni (Toxocara canis, Toxascaris leonina, Ancylostoma caninum, Trichuris vulpis), dorosłych postaci i stadiów larwalnych (L5) nicienia płucnego Angiostrongylus vasorum oraz Dirofilaria immitis. Jego mechanizm działania polega na zwiększeniu przepuszczalności błon nicieni i owadów dla jonów chlorkowych [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
