Angiostrongyloza – nowe zagrożenie dla psów w Europie
Leczenie i zapobieganie
Terapia chorych psów obejmuje leczenie przyczynowe (moksydektyna jednorazowo, w dawce 2,5-6,25 mg/kg m.c., w formule spot on; oksym milbemycyny 1x w tygodniu, p.o., 0,5 mg/kg m.c., fenbendazol doustnie, 20-50 mg/kg m.c., przez 5 tygodni lub 20 mg/kg m.c., dziennie przez 10-20 dni, lewamizol 7,5-10 mg/kg m.c., podskórnie, przez 2-3 kolejne dni) oraz leczenie objawowe, łagodzące objawy kliniczne. Skuteczność moksydektyny w zwalczaniu inwazji A. vasorum wynosi 85,2%, natomiast fenbendazolu (podawanego w dawce 25 mg/kg m.c. przez 20 dni) 91,3% (34).
Leczenie objawowe jest uzależnione od przebiegu klinicznego choroby. Chore zwierzęta mogą być poddawane tlenoterapii, a w przypadku rozwoju wtórnych zakażeń bakteryjnych – antybiotykoterapii. Psy z silną dusznością powinny być umieszczone w klatkach tlenowych oraz powinny otrzymywać leki moczopędne i rozszerzające oskrzela.
Aby zapobiec rozwojowi trombocytopenii tła immunologicznego, a także reakcji anafilaktycznej po zastosowaniu leków przeciwpasożytniczych, pacjentom można podawać immunosupresyjne dawki glikokortykosterydów.
Transfuzja krwi jest wykonywana u psów z silną niedokrwistością oraz niedoborami czynników krzepnięcia. W przypadku wystąpienia zaburzeń kardiologicznych stosowane mogą być inhibitory konwertazy angiotensyny łącznie z diuretykami (3, 35).
Zapobieganie angiostrongylozie polega na uniemożliwieniu psom zjadania żywicieli pośrednich, paratenicznych lub inwazyjnych larw ze środowiska. Jest to zadanie trudne, dlatego szczególnego znaczenia nabiera stosowanie leków przeciwpasożytniczych, których stężenie terapeutyczne utrzymywałoby się przez cały okres występowania zagrożenia inwazjom. Substancjami spełniającymi takie kryteria są makrocykliczne [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
