Angiostrongyloza – nowe zagrożenie dla psów w Europie

Ropoznawanie

Diagnostyka angiostrongylozy z uwagi na długi okres prepatentny inwazji oraz możliwość rozwoju zarażeń subklinicznych jest trudna. Chorobę należy rozważyć u psów zdradzających objawy ze strony układu oddechowego, krążenia oraz nerwowego.

Osłuchiwaniem klatki piersiowej wykazać można zaostrzenie szmerów nad płucami, trzeszczenia oraz szmery podczas skurczowe nad sercem, będące następstwem regurgitacji na zastawce trójdzielnej (24). Badaniem radiologicznym wykazać można nacieki w tkance śródmiąższowej płuc, a także powiększenie prawego serca, poszerzenie światła tętnicy płucnej (25, 26).

Tomografia komputerowa jest przydatna w ocenie zmian w płucach, jakie mogą być konsekwencją angiostrongylozy, jednak nie stanowi narzędzia ostatecznej diagnostyki choroby. Liczne guzki i zagęszczenia w tkance płucnej, łagodna rozstrzeń oskrzeli oraz powiększenie węzłów chłonnych widoczne w obrazie CT mogą nasuwać podejrzenie choroby (27).

Badanie rezonansem magnetycznym u zwierząt z powikłaniami neurologicznymi w przebiegu angiostrongylozy pozwala określić nasilenie krwawienia w centralnym układzie nerwowym (28).

Serce płucne, jak i nadciśnienie płucne, może być rozpoznane badaniem USG serca z Dopplerem (ryc. 3, 4). U psów zarażonych A. vasorum dochodzi do: przerostu mięśnia sercowego, zmniejszenia średnicy lewej komory, poszerzenia tętnic płucnych, zaburzeń przepływu płucnego oraz regurgitacji na zastawce trójdzielnej i tętnicy płucnej (14, 29).

Wyniki badania hematologicznego i biochemicznego krwi nie wnoszą wiele do diagnostyki choroby. Jedyną stosunkowo często stwierdzaną nieprawidłowością jest eozynofilia.

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas