Śródpiersiowa postać chłoniaka u psów
Terapia zespołów paranowotworowych
Pacjent z długotrwale utrzymującą się hiperkalcemią wymaga terapii wspomagającej ze względu na ryzyko uszkodzenia kanalików nerkowych. W przypadku hiperkalcemii towarzyszącej śródpiersiowej postaci chłoniaka obniżenie stężenia wapnia uzyskuje się poprzez podanie glikokortykosteroidów – prednizonu w dawce 1-2 mg/kg p.o., który jednocześnie jest elementem większości protokołów terapeutycznych chłoniaka. Stosowanie prednizonu przed ostatecznym potwierdzeniem procesu nowotworowego jest dyskusyjne, ponieważ może wpływać negatywnie na wiarygodność wyników oraz osłabiać odpowiedź nowotworu na właściwą chemioterapię (28).
Terapia wspomagająca w zależności od stopnia hiperkalcemii może polegać również na płynoterapii (0,9% NaCl), która ma na celu zwiększenie objętości krążących płynów, w efekcie nasilenie diurezy nerkowej oraz wydalania wapnia przez nerki (11). U pacjentów ze znacznym podwyższeniem stężenia wapnia można zastosować także leki moczopędne (furosemid 1-4 mg/kg co 8-24 godz. p.o.) oraz bifosfoniany wiążące wapń (pamidronian 1-1,5 mg/kg i.v. co 2-4 tyg.) (28). Niezależnie od podjętej terapii stężenie wapnia w surowicy powinno być monitorowane aż do momentu spadku do zakresu wartości referencyjnych.
Podsumowanie
Chłoniaki są jednymi z najczęściej diagnozowanych nowotworów układu hematopoetycznego psów; postać środpiersiowa stanowi ok. 5% wszystkich przypadków. Niejednokrotnie w codziennej praktyce postawienie prawidłowego rozpoznania może okazać się trudne, ponieważ często jedne z pierwszych objawów klinicznych choroby są pozornie niezwiązane z procesem nowotworowym. Prawidłowe postępowanie diagnostyczne w przypadku śródpiersiowej postaci chłoniaka powinno uwzględniać, poza rutynowym badaniem klinicznym, przeglądowym badaniem krwi, badaniami obrazowymi klatki piersiowej oraz [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
