Wszystko, co lekarz praktyk powinien wiedzieć na temat diagnostyki i leczenia zaćmy u psów. Część I

Jak diagnozować zaćmę?

Przede wszystkim ocenę soczewki przeprowadza się zawsze po podaniu preparatów rozszerzających źrenice, tak aby nie ominąć zmian, które mogą być zamaskowane przez tęczówkę. Najbardziej dokładne jest badanie w biomikroskopie, który pozwala na dokładną ocenę struktury soczewki oraz różnicowanie głębokości zaobserwowanych zmian. Do oceny soczewki można również użyć oftlalmoskopu lub innego źródła światła, które pozwoli na obejrzenie jej w retroiluminacji. W przypadku zaćmy dojrzałej, która uniemożliwia pełną ocenę soczewki, pomocne jest wykonanie USG gałki ocznej.

Jakie konsekwencje niesie pojawienie się zaćmy?

• Utrata wzroku – postępująca zaćma blokuje dostęp promieni do siatkówki, przez co zwierzę stopniowo bądź nagle (w zależności od tempa procesu) traci wzrok.
• Zapalenie błony naczyniowej wywołane antygenem soczewkowym (LIU – ang. lens-induced uveitis). Wstępuje ono w konsekwencji izolacji nabłonka wraz z większością białek soczewki od rozwijającego się układu odpornościowego przez torebkę soczewki w trakcie rozwoju gałki ocznej.

Wyróżnia się:

• Fakolityczne zapalenie błony naczyniowej – jest wywołane przez antgeny, które po rozłożeniu białek soczewki w zaawansowanych formach zaćmy przenikają z soczewki przez jej torebkę do komory przedniej. Ryzyko wystąpienia tego rodzaju LIU wzrasta wraz z rozwojem zaćmy. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo jego wystąpienia w przypadku zaćmy dojrzałej oraz w dalszych postępujących formach. Częściej obserwuje się nasilony [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas