Wszystko, co lekarz praktyk powinien wiedzieć na temat diagnostyki i leczenia wrzodów rogówki u psów i kotów
Zrąb rogówki, który stanowi blisko 90% grubości rogówki wraz z twardówką zapewnia sztywność całej gałce ocznej. Jest utworzony przez włókna kolagenowe, które tworzą zachodzące na siebie płytki (lamelle) – regularne odstępy między nimi są kluczowe do utrzymania przezierności rogówki.
W przypadku uszkodzeń rogówki obejmujących zrąb dochodzi do zaburzenia w regularności tego układu, na skutek czego powstaje blizna ograniczająca w miejscu powstania transparentność rogówki.
Do procesów regeneracyjnych zrębu może dojść na dwa sposoby:
- Beznaczyniowy, w którym dochodzi do aktywacji spoczynkowych keratocytów zrębu. Komórki te stają się fibroblastami syntezującymi kolagen i otaczającą je macierz bezkomorową.
W taki sposób odbudowują się najczęściej proste, nienadkażone uszkodzenia zrębu. - Naczyniowy, któremu towarzyszy silny naciek komórek. Wnikające naczynia pochodzą z tkanek przylegających – twardówki, nadtwardówki, spojówki lub naczyniówki. Dochodzi do formowania blizny na skutek powstania tkanki ziarninowej (włóknisto-naczyniowej).
Wraz z postępowaniem procesów regeneracyjnych krew z wnikających naczyń wycofuje się, jednak ich duchy (ang. ghost vesels) zostają widoczne podczas badania biomikroskopem.
Bardzo często oba te procesy zachodzą jednocześnie. Regeneracja zrębu przebiega dużo wolniej niż nabłonka, odbywa się przez powstanie blizny ograniczającej przezierność rogówki w miejscu jej powstania. Niejednokrotnie ubytki zrębu są pokrywane nowym nabłonkiem przed ich pełną odbudową.
Błona Descemeta jest błoną podstawną śródbłonka, [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
