Symblepharon – odwieczny kłopot okulistyki weterynaryjnej
W badaniu (5) wykazano, że wycięcie trzeciej powieki nie wpływało znacząco na powierzchnię oka u kotów. Autorzy porównywali wyniki STT (Schirmer Tear Test) przed tą procedurą i po niej. Wyniki wielu pooperacyjnych STT pozostały niezmienione lub zwiększone w porównaniu z pomiarami przedoperacyjnymi. Należy jednak brać pod uwagę kilka czynników: brak oznaczeń STT dla kociąt oraz założenie, że zwiększenie wyniku STT pooperacyjnego oznacza dojrzewanie, a nie wpływ operacji. Po drugie, możliwe jest, że zabiegi chirurgiczne i/lub sam symblepharon również wpływały na odpływ łez przez układ nosowo-łzowy. S. Sainto i wsp. wykazali w swojej publikacji, że niektóre skutki usunięcia trzeciej powieki są widoczne jedynie w ocenie powierzchni rogówki za pomocą mikroskopu elektronowego, czego nie przeprowadzono w przypadku tego badania (3).
Z literatury artykułów naukowych dotyczących medycyny ludzkiej (1, 2), wynika, że wykonuje się zabiegi chirurgiczne obejmujące oczyszczenie błony włóknisto-naczyniowej nad rogówką, rozległe wycięcie tkanki włóknisto-naczyniowej nabłonkowej do gołej twardówki, nałożenie 0,02-proc. mitomycyny C na gołą twardówkę na 5 minut oraz przeszczepienie zachowanej ludzkiej błony owodniowej i autoprzeszczep rąbka [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
