Ostry dyżur okulistyczny – rozpływny wrzód rogówki u psów i kotów
Leczenie chirurgiczne
Leczenie farmakologiczne kontynuowane jest przez 24-48 godzin. Po tym okresie pacjenci, u których nie obserwuje się poprawy, kierowani są na zabieg chirurgiczny. Najczęściej wykonuje się uszypułowany przeszczep spojówki gałkowej na rogówkę. Zabieg polega na odpreparowaniu spojówki gałki ocznej, tak by utworzyć odpowiedniej długości płat, który następnie jest przyszywany do rogówki. Wcześniej należy usunąć z rogówki wszystkie zmienione, martwicze fragmenty.
Po 4-6 tygodniach odcina się szypułę przeszczepu. Chirurgia płata spojówki zapewnia mechaniczne wzmocnienie osłabionej rogówki, ciągłą dostawę surowicy zawierającą antykolagenazy i czynniki wzrostu, a także dostarczanie podawanych systemowo antybiotyków bezpośrednio do rogówki. Technika cechuje się wysoką skutecznością w szybkiej stabilizacji stanu oka. Ich wadą jest stosunkowo pracochłonna procedura i powstanie mocnej blizny rogówki mogącej pogarszać widzenie. Najczęstsze powikłania pooperacyjne obejmują retrakcję płata spojówki z powodu błędu w pobieraniu płata, nieodpowiedniego oczyszczenia brzegów wrzodu rogówki czy sposobu zszywania tkanek. U niektórych pacjentów zakażenie rogówki może dalej postępować i prowadzić do rozejścia się szwów i perforacji rogówki (14, 15).
Alternatywą zapewniającą większą przejrzystość rogówki jest naszycie BioSIS (Vetrix BioSIS ECM), czyli biomateriału pozyskanego ze świńskiego jelita czczego. Dzięki technologii usunięto błonę mięśniową jelita i część błony śluzowej, pozostawiając nienaruszoną macierz zewnątrzkomórkową (ECM), która zapewnia naturalne środowisko dla rodzimych komórek do migracji i wzrostu nowej tkanki. SIS zawiera również: czynniki wzrostu (TGFβs, bFGF), kolagen (typ I,III i IV), fibronektynę, kwas hialuronowy. TGFβs jest inhibitorem syntezy metaloproteinaz macierzy (12, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
