Etapy badania klinicznego narządu wzroku u małych zwierząt

a) Test Schirmera

Jest najwygodniejszą metodą sprawdzenia niedostatecznej produkcji łez w gabinecie weterynaryjnym. Test Schirmera I polega na włożeniu sterylnego paska bibuły kilka milimetrów pod dolną powiekę od strony skroniowej rogówki (ryc. 1). Oko nie jest znieczulone, więc podrażnienie paskiem bibułki powoduje wydzielanie łez. W miarę możliwości zwierzę powinno mieć delikatnie zamknięte oczy przez 1 minutę. Następnie delikatnie usuwa się pasek i mierzy się długość na podziałce, która została zwilżona łzami. Prawidłowe wartości wyników testu Schirmera zawarto w tab. 1. Kolejny test oceniający wydzielanie łez, test Schirmera II, wymaga podania anestetyku w celu uniknięcia łzawienia, spowodowanego przez pasek bibułki podrażniający oko. Test ten mierzy odruchowe wydzielanie łez i zazwyczaj powoduje mniejsze zwilżenie paska bibuły.

b) Podstawowe badanie widzenia i elementy badania neurologicznego

Odruch grożenia

W tym odruchu bada się nerwowe szlaki wzrokowe (nerw czaszkowy II, nerw twarzowy). Wykonuje się go poprzez delikatne machnięcie dwoma palcami bezpośrednio przed gałką oczną, z jednego i drugiego boku. Test wykonuje się najpierw na jednym oku (drugie w tym czasie jest przysłonięte), następnie na drugim. Wszystkie procedury badania klinicznego wykonujemy symetrycznie, w tym celu umownie przyjęto, że zawsze badanie rozpoczynamy od oka prawego. Unikniemy w ten [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas