Diagnostyka zaburzeń dotyczących filmu łzowego u psów - Vetkompleksowo – serwis dla lekarzy weterynarii

Wyszukaj w serwisie

Diagnostyka zaburzeń dotyczących filmu łzowego u psów

Test łzowy Schirmera

(ang. Schirmer tear test – STT)

Jak wspomniano wcześniej, test ten służy do pomiaru wytwarzania wodnej frakcji filmu łzowego. Istotne jest, aby przeprowadzić go w pierwszej kolejności, przed podaniem do oka ewentualnych roztworów. Techniczne wykonanie STT nie stwarza problemu i jest zwykle z łatwością stosowany przez lekarzy weterynarii. Do wykonania potrzebne są sterylne paski bibuły z oznaczoną skalą (dostępne komercyjnie). Każdy pasek należy zagiąć w jednym końcu i umieścić go wewnątrz wewnętrznej 1/3 skroniowej części dolnej powieki na 60 sek. (ryc. 3).

Wielkość nawilżenia paska mierzy się na skali umieszczonej na pasku, od razu po wyjęciu go z oka. Jest to STT 1 i służy do oceny podstawowego i odruchowego wydzielania łez. Wartość STT 1 nie powinna przekraczać 15 mm w czasie 60 sek. Odchylenia poniżej 10 mm/min są znaczące diagnostycznie dla suchego zapalenia rogówki i spojówki u psów. Wynik między 10 a 15 mm/min sugeruje wysokie prawdopodobieństwo tej choroby. U kotów wartości STT 1 powinny wynosić 3-32 mm/min. Szeroki zakres referencyjny u kotów jest spowodowany kontrolą układu autonimicznego wydzielania i krótkotrwałych zmian wywołanych stresem.

W celu wykonania STT 2 powinno się podać krople miejscowo znieczulające rogówkę i oczekiwać wyniku niższego ze względu na zablokowanie drogi odruchowej.

Czas przerwania filmu łzowego

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.
Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Masz aktywną subskrypcję?
Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas
119
ALGORYTMY
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
Poznaj nasze serwisy