Diagnostyka zaburzeń dotyczących filmu łzowego u psów

Diagnostyka zaburzeń powierzchni oka

Pomimo powszechnego dostępu do wielu badań diagnostycznych i pojawiania się licznych nowoczesnych technik nadal podstawą rozpoznawania zaburzeń w wydzielaniu łez jest dobrze zebrany wywiad.

Wywiad powinien obejmować:

• dokładny opis zwierzęcia (płeć, wiek, rasa, użytkowość),
• choroby miejscowe, ogólne,
• stosowane leki,
• charakter występowania dolegliwości.

Aktualnie istnieje wiele testów umożliwiających ocenę konkretnych parametrów, takich jak:

1. stabilność filmu łzowego [czas przerwania filmu łzowego (ang. tear break-up time – TBUT)],
2. wskaźnik produkcji łez [test Schirmera, pasaż fluoresceiny (test Jonesa), cewnikowanie przewodu nosowo-łzowego],
3. stan powierzchni gałki ocznej (barwienie rogówki fluoresceiną, barwienie różem bengalskim).

Obecnie powstała potrzeba wprowadzenia do diagnostyki czułych testów umożliwiających rozpoznawanie zmniejszonej ilości łez związanej z nadmiernym ich odparowywaniem. Rozpoznanie jest zazwyczaj ustalane na podstawie obecności dysfunkcji gruczołów Meiboma.

Warto jednak zaznaczyć, że przed przystąpieniem do konkretnych testów należy w pierwszej kolejności ocenić stan skóry i brzegów powiek oraz gruczołów Meiboma, zwrócić uwagę na występowanie ewentualnych nieprawidłowości anatomicznych. Podczas badania ważna jest również ocena prawidłowego [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas