Wybrane stany nagłe w andrologii małych zwierząt
Leczenie prostatitis acuta opiera się głównie na zastosowaniu specyficznych antybiotyków. W sytuacji gdy dodatkowo mamy do czynienia z powiększeniem narządu, warto rozważyć późniejszą kastrację lub stosowanie terapii antyandrogenowej. Antybiotyki powinny zostać dobrane na podstawie wrażliwości wyizolowanych gatunków bakterii z wydzieliny prostaty, nie jest konieczne sprawdzanie, czy przenikają do gruczołu krokowego i osiągają tam stężenie terapeutyczne, bowiem bariera krew – gruczoł krokowy traci swoją szczelność i nie ma praktycznego znaczenia w ostrym zapaleniu prostaty (23, 24).
Natomiast u zdrowego zwierzęcia bariera krew – prostata nie jest przepuszczalna dla leków o niskiej rozpuszczalności w tłuszczach oraz tych, które wiążą się z białkami w osoczu. Ponadto wpływ na dyfundowanie zjonizowanych leków do prostaty może mieć różnica w wartości pH krwi i płynu gruczołu krokowego. Znanymi chemioterapeutykami, które u zdrowego psa osiągają stężenie terapeutyczne w sterczu, są: sulfonamidy potencjonowane trimetoprimem, chloramfenikol, erytromycyna, klindamycyna oraz enrofloksacyna; większość bakterii infekujących gruczoł krokowy jest na nie wrażliwa (22, 24, 26). Natomiast w ostrym zapaleniu prostaty równie skutecznie możemy zastosować w leczeniu także cefalosporyny czy aminoglikozydy.
Enrofloksacyna działa również na infekcje spowodowane przez mykoplazmy. Natomiast chloramfenikol jest przydatny, gdy mamy do czynienia z bakteriami beztlenowymi (24). Grzybice układu rozrodczego u psów zazwyczaj powiązane są z grzybicą systemową, w związku z tym należy wprowadzić ogólne leczenie środkami przeciwgrzybicznymi (24). Przy ostrym zapaleniu prostaty wskazana jest również terapia wspomagająca – płynoterapia, środki przeciwbólowe, przeciwwymiotne, cewnikowanie, płukanie pęcherza moczowego (23). Płyn z gruczołu krokowego, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
