Wybrane stany nagłe w andrologii małych zwierząt
Wśród przyczyn priapizmu u zwierząt wymienia się:
- zmiany rdzenia kręgowego rozwijające się w nosówce;
- migrację larw kanałem rdzenia kręgowego u dużych zwierząt;
- urazy rdzenia kręgowego oraz wypadnięcie materiału dyskowego (14);
- zespół końskiego ogona u psów;
- zakaźne zapalenie otrzewnej u kotów (17);
- powikłania po kastracji (16);
- przewlekłe, nawracające zaparcia (14, 18);
- zapalenie dolnych dróg moczowych;
- podanie pochodnych fenotiazyny – głównie acepromazyny, priapizm notowany był też u psa po jej podaniu (14);
- próby kopulacji z samicami w rui (17);
- różne zaburzenia hematologiczne: anemie, czerwienica, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (17, 19);
- duże ropnie i masy zlokalizowane w jamie brzusznej (18);
- priapizm idiopatyczny (14).
U zwierząt dotkniętych omawianym zaburzeniem obserwuje się stale wyeksponowane, zaczerwienione prącie, które może być obrzękłe. Jeżeli proces trwa dłużej na jego powierzchni, obserwujemy uszkodzenia śluzówki w postaci nadżerek, a z czasem również wrzodów oraz ognisk martwicy, które lokalizują się przede wszystkim na wierzchołku żołędzi (14). Bolesność stwierdzana jest tylko przy priapizmie niedokrwiennym. Samiec może mieć też problemy z oddawaniem moczu (stranguria, dysuria), może intensywnie wylizywać narząd, zwiększając tym samym jego uszkodzenie.
Ponieważ przyczyny priapizmu mogą być bardzo różne, należy przeprowadzić bardzo szczegółowe ogólne badanie kliniczne oraz podstawowe badanie laboratoryjne – morfologiczne oraz biochemiczne. Wskazane jest także badanie moczu.
Duże znaczenie ma w tym przypadku diagnostyka obrazowa – powinno zostać wykonane przeglądowe zdjęcie RTG jamy brzusznej oraz przeglądowe USG jamy brzusznej (14). Należy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
