Triage i emergency area
Do przyjmowania pacjentów w stanach nagłych należy wyznaczyć osobne, łatwo dostępne, usytuowane blisko głównego wejścia pomieszczenie.
Podstawowym elementem wyposażenia powinien być wózek reanimacyjny (ryc. 4), który z powodzeniem może zostać zastąpiony przez przenośną walizkę (ryc. 5-7), pudełko lub skrzynkę na narzędzia. Szuflady z niezbędnym sprzętem i lekami powinny być czytelnie opisane, a ich zawartość łatwo dostępna oraz gotowa do użycia. Wszystko musi leżeć zawsze na tym samym miejscu. Dobrym nawykiem jest regularne sprawdzanie wyposażenia, które w większych ośrodkach odbywa się zazwyczaj dwa razy dziennie (ryc. 10).
W medycynie weterynaryjnej wózek reanimacyjny zawiera zwykle 5 szuflad. Na górze znajduje się sprzęt do monitoringu, taki jak: elektrokardiograf, kapnograf, ciśnieniomierz oraz defibrylator, stetoskop, rękawice diagnostyczne i worki „ambu” w różnych rozmiarach.
Pierwsza szuflada powinna zawierać sprzęt niezbędny do zabezpieczenia dróg oddechowych (ryc. 8), taki jak: rurki intubacyjne w różnych rozmiarach (ułożone w kolejności rosnącej lub malejącej), laryngoskop z łyżkami różnej wielkości, bandaż do mocowania rurek dotchawiczych, kleszczyki do usuwania ciał obcych, sondy do karmienia (dotchawicze podawanie leków w czasie resuscytacji), zapasowe baterie do laryngoskopu.
W kolejnej szufladzie umieszczane są niezbędne leki, jak: atropina, adrenalina, lidokaina, wazopresyna, amiodaron, diazepam, 50-proc. glukoza, dopamina, furosemid (ryc. 11). Leki układane są alfabetycznie, co ułatwia ich szybkie znalezienie. Warto dołączyć kartę dawkowania zawierającą przeliczone dawki na kilogram masy ciała (ryc. 12).
W trzeciej szufladzie znajduje się zazwyczaj wszystko, co służy do wykonania dojścia dożylnego, włącznie z narzędziami do preparacji naczyń u pacjentów w ciężkiej hipowolemii oraz płyny używane w czasie wstępnej stabilizacji pacjenta.
[...]którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





