Kiedy liczą się minuty…Wstępna stabilizacja pacjenta w ciężkim stanie klinicznym. Cz. I
Osłabienie akcji oddechowej. Objawy towarzyszące osłabieniu akcji oddechowej to: sinica błon śluzowych, zaburzenia wzorców oddechowych, np. oddychanie paradoksalne, nieprawidłowa częstotliwość oddychania. Dokładne osłuchanie pacjenta oraz obserwacja oddychania często pozwalają na ustalenie lokalizacji problemu. W pierwszej kolejności należy zapewnić pacjentowi dostęp do tlenu, do chwili rozpoznania problemu. Jeśli występuje odma, konieczna jest punkcja interwencyjna, zwykle nawet przed wykonaniem zdjęć RTG klatki piersiowej, podczas którego stan pacjenta może ulec pogorszeniu. Niekiedy – jeśli stan pacjenta na to pozwala – po wstępnej stabilizacji można wykonać projekcję mostkową, a następnie nakłucie. Często pomocne w diagnozowaniu obecności płynu w klatce piersiowej czy odmy opłucnej jest badanie ultrasonograficzne klatki piersiowej wykonane techniką skanowania kilku punktów na klatce piersiowej, tzw. TFAST (1, 2, 3, 4, 5).
Pacjent z krwią wewnątrz jamy opłucnej (hemothorax). Pacjent taki wymaga szybkiej interwencji poprzez usunięcie całej zawartości jamy opłucnej drogą torakocentezy; w przypadku dużej ilości krwi należy założyć dren do klatki piersiowej, a jeśli krwotok do klatki piersiowej nadal występuje, niezbędna jest interwencyjna torakotomia. Zwierzęta z silnym stłuczeniem płuc wymagają intensywnej terapii tlenem oraz często wentylacji wspomaganej z tzw. PEEP (dodatnim ciśnieniem końcowo-wydechowym). Otwarte rany klatki piersiowej powinny być zabandażowane, a powietrze jak najszybciej usunięte z jamy opłucnej. Duże rany mogą wymagać tymczasowych szwów przed założeniem opatrunków (5, 6).
C – układ krążenia
W dalszej kolejności ocenia się stan układu krążenia – osłuchowo, palpacyjnie i poprzez ocenę wzrokową. Błony [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
