Zapalenie kości i szpiku u szczeniaka – droga przebyta od rozpoznania do wyleczenia
Podczas wizyty kontrolnej właściciel zgłosił bardzo dużą poprawę po zastosowanych lekach. Kulawizna ustąpiła na okres 10 dni, po czym pojawiła się w niewielkim stopniu. Wykonano kontrolne zdjęcia RTG kończyny (ryc. 4), na których obecny był proces regeneracji kości strzałkowej. Brak pogorszenia w obrazie i stanie klinicznym pacjenta zmniejszał podejrzenie obecności procesu nowotworowego, dlatego zdecydowano o chirurgicznym pobraniu fragmentu kości do badania histopatologicznego. W tym celu, po jałowym przygotowaniu okolicy, wykonano nacięcie na wysokości dalszej nasady kości piszczelowej, od strony boczno-doogonowej. Pobrano fragment zmienionej kości strzałkowej, o długości około 3 cm i utrwalono w formalinie. Nie zaobserwowano nadmiernego krwawienia. Rana została zamknięta w sposób standardowy. Ze względu na wysokie prawdopodobieństwo procesu zapalnego kości zdecydowano o wdrożeniu po biopsji chirurgicznej antybiotyku klindamycyny w dawce 7 mg/kg m.c. 2 razy dziennie, doustnie, do czasu uzyskania wyników badania histopatologicznego oraz tramadol w dawce 4 mg/kg m.c. 2 razy dziennie przez 3 dni. Na wdrożonym antybiotyku pies czuł się bardzo dobrze, tzn. nie wykazywał objawów nudności, biegunki i braku apetytu, kulawizna kończyny miednicznej była umiarkowana, między I a II stopniem, przez pierwsze 14 dni. Po tym czasie uzyskano wynik badania histopatologicznego, które opisano: formowanie się kostniny, mieszane zapalenie kości i szpiku kostnego (osteomyelitis). Ze względu na dobrą reakcję na antybiotyk w postaci stopniowego ustępowania kulawizny kończyny miednicznej oraz rozpoznanie zmian o charakterze osteomyelitis w badaniu histopatologicznym odstąpiono od badania mikrobiologicznego. Badanie mikrobiologiczne jest istotnym badaniem, lecz w celu jego wykonania konieczna byłaby ponowna biopsja chirurgiczna kości w znieczuleniu, czego właściciel chciał uniknąć [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
