Terapia miejscowa zapalenia ścięgna mięśnia dwugłowego ramienia psa – opis przypadku
Omówienie
Uwarunkowania anatomiczne
Mięsień dwugłowy ramienia (m. biceps brachii) psa znajduje się po stronie przednio-przyśrodkowej kości ramiennej. Jego ścięgno początkowe przyczepia się na guzku nadpanewkowym łopatki (tuberculum supraglenoidale scapulae). Na wysokości stawu ramiennego przebiega w bruździe międzyguzkowej kości ramiennej i jest objęte pochewką maziową międzyguzkową, utworzoną przez uwypuklenia torebki stawowej (1, 2). Pochewka maziowa kontaktuje się z jamą stawu ramiennego i wypełniona jest mazią stawową. Ograniczona jest przez więzadło ramienne poprzeczne (lig. transversum humeri), rozciągające się między guzkiem większym i guzkiem mniejszym kości ramiennej (2, 3).
Badanie kliniczne
Przewlekłe zapalenie ścięgna mięśnia dwugłowego ramienia charakteryzuje się kulawizną, najczęściej „na gorąco”, nawracającą okresowo, mimo poprawy po stosowanym leczeniu. W przednio-przyśrodkowej okolicy stawu ramiennego mogą występować opuchlizna, zwiększona ciepłota skóry i bolesność przy palpacji lub ruchach kończyny. Pies najczęściej odwodzi chorą kończynę, unika obciążenia, czasem wykazuje niechęć do ruchu i apatię (4-7).
Diagnostyka obrazowa
Badanie radiologiczne chorej kończyny nie wykazuje najczęściej zmian w strukturach kostnych. Widoczne może być zwiększenie objętości tkanek miękkich sąsiadujących ze stawem ramiennym oraz – przy długo trwających procesach zapalnych – mineralizacja w obrębie przyczepu ścięgna mięśnia dwugłowego, w jego przebiegu lub – w zaawansowanych przypadkach – mineralizacja całej pochewki ścięgnowej (5-8).
Badanie ultrasonograficzne jest doskonałym uzupełnieniem badania radiologicznego (9). [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
