Przepuklina przeponowa – zasady postępowania oraz opis przypadku

Rozpoznanie

Rozpoznanie na podstawie historii i stanu klinicznego zwierzęcia bywa kłopotliwe. U około 50% zwierząt nie rozpoznaje się przepukliny przeponowej w ciągu pierwszych 30 dni od urazu powodującego jej powstanie, co ciekawe, u ludzi wartości te wahają się od 12% do 33% (1). W rozpoznaniu najczęściej bywa pomocna diagnostyka radiologiczna.

Charakterystycznymi cechami świadczącymi o istnieniu przepukliny przeponowej są:

• brak ciągłości cienia przepony (zarówno w projekcji bocznej, jak i grzbietowo-brzusznej),
• zatarty obraz serca, które może być przesłonięte przez przemieszczone narządy jamy brzusznej lub płyn, który może być obecny w klatce piersiowej; obecność płynu jest dość częsta przy przewlekłym przemieszczeniu wątroby,
• dogrzbietowe lub boczne przemieszczenie pól płucnych,
• widoczne na terenie jamy piersiowej narządy jamy brzusznej (żołądek, jelita, wątroba etc.).

Zwierzęta powinny zostać poddane obrazowaniu w sposób jak najmniej stresogenny. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z silnie wyrażoną dusznością, bezpośrednio po urazie. Zastosowanie klipsów zapinanych na skórze karku, woreczków z piaskiem oraz innych pomocy służących stabilizacji ułożenia zwierzęcia pozwala uniknąć lub zminimalizować konieczność farmakologicznej sedacji. Niezwykle pomocne bywa umieszczenie zwierzęcia w klatce tlenowej bezpośrednio przed rozpoczęciem badania. Kompletna diagnostyka powinna obejmować radiogramy prawo- i lewoboczny oraz grzbietowo-brzuszny. Zastosowanie środków kontrastujących dopełnia diagnostykę, zwłaszcza w przypadkach mniej rozległych przepuklin. Niekiedy [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas