Limfangiografia kończyn miednicznych w tomografii komputerowej – opis przypadku
Leczenie
Biorąc pod uwagę wykluczenie większości możliwych i dostępnych kliniczne przyczyn obrzęku, a także wynik badania tomograficznego postawiono rozpoznanie niedorozwoju układu limfatycznego. Z uwagi na wiek psa, a także przebieg choroby jako przyczynę pierwotną określono wadę wrodzoną. Rokowanie co do pełnego wyzdrowienia określono jako niekorzystne (1, 8). Z uwagi na dobry stan ogólny postępowanie terapeutyczne skupiło się na poprawie komfortu życia oraz redukcji obrzęku i zmian wtórnych.
Podstawą terapii była cykliczna (początkowo 2-3x w tygodniu, następnie 1x w tygodniu) fizjoterapia manualna skupiająca się na drenażu limfatycznym oraz głębokiej oscylacji (metoda pomaga zmniejszyć ilość płynu z przestrzeni międzykomórkowej z użyciem dedykowanego aparatu). Efekt fizjoterapii był w tym przypadku zadowalający i pozwolił na zmniejszenie obwodu kończyny oraz uzyskanie czasowej, znacznej poprawy klinicznej. W przypadku bardziej uporczywych nawrotów obrzęku z dołączeniem objawów w postaci kulawizny, przy gorszej reakcji na fizjoterapię lub braku możliwości jej wykonania, wprowadzano dodatkowo okresowe leczenie farmakologiczne.
Zastosowano glikokortykosteroidy (prednizon w dawce 0,5 mg/kg m.c. 1x dziennie) oraz furosemid (0,5-1 mg/kg m.c. 1x dziennie – tylko przy najbardziej uporczywych nawrotach opornych na inne rodzaje farmakoterapii), a także pentoksyfilinę (10 mg/kg m.c. 2x dziennie) oraz escynę (1 mg/kg m.c. 2-3x dziennie). Jednokrotnie pojawił się epizod ropnego zapalenia skóry, wprowadzono wówczas cefaleksynę (25 mg/kg m.c. 2x dziennie). Terapię farmakologiczną utrzymywano do zadowalającej redukcji objawów.
Poprawę kliniczną w postaci ustąpienia objawów kulawizny, zainteresowania [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
