Limfangiografia kończyn miednicznych w tomografii komputerowej – opis przypadku
Technika badania
Pacjent został poddany sedacji. Do premedykacji użyto deksmedetomidyny w dawce 1 ug/kg m.c. z butorfanolem 0,2 mg/kg m.c. w podaniu domięśniowym. Podtrzymanie znieczulenia uzyskano za pomocą propofolu i.v. w dawce 1 mg/kg m.c.
Badanie tomograficzne wykonano z użyciem aparatu marki Philips MX16. Zaintubowanego pacjenta ułożono w pozycji mostkowej, a następnie wykonano badanie przeglądowe obejmujące końcowy odcinek kręgosłupa lędźwiowego oraz kończyny miedniczne. Następnie przeprowadzono badanie kontrastowe według metodologii, którą zaproponowali Lin i wsp. (3). W opuszki śródstopowe obu kończyn miednicznych został wprowadzony jednocześnie (ryc. 2) środek kontrastowy Omnipaque (joheksol 300 mgI/ml) w dawce 0,7 ml/kg masy ciała (3). Bezpośrednio po zakończeniu podawania środka kontrastowego przystąpiono do masażu uciskowego obu kończyn, od śródstopia w kierunku proksymalnym przez około 4 minuty. Następnie wykonano skan, odczekano kolejne 4 minuty oraz powtórzono skanowanie raz jeszcze.
Badanie tomograficzne wykazało znacznego stopnia nacieczenie płynowe tkanki podskórnej kończyny miednicznej lewej z obecnością pasm płynu o szerokości do 2,2 cm w okolicy podudzia aż do 3,9 cm w bezpośrednim sąsiedztwie mięśni uda, a także analogiczne zmiany w okolicy podbrzusza i w sąsiedztwie głównych pni naczyniowych przestrzeni zaotrzewnowej – aorty, tętnic biodrowych oraz żyły głównej doogonowej.
W badaniu kontrastowym w kończynie nieobjętej procesem chorobowym uzyskano prawidłowe wykontrastowanie przewodów limfatycznych po stronie grzbietowej śródstopia i stępu (ryc. 3, 4 – strzałki niebieskie). Przewody te w okolicy podudzia przechodziły na stronę [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
