Kamica cystynowa u kota europejskiego – opis przypadku klinicznego
Pomimo utrzymującego się pH moczu na poziomie 7,5-8,0, po około 6 miesiącach objawy ze strony dolnych dróg moczowych powróciły. Zadecydowano o powtórnym zabiegu cystotomii wraz z wyszyciem cewki moczowej w modelu znieczulenia ogólnego, opisanego powyżej. Podobnie przebiegała procedura cystotomii. Wyszycie cewki moczowej przeprowadzono w okolicy krocza bez amputacji prącia. Pomiędzy odbytem a moszną wykonano cięcie skóry i tkanek podskórnych. Wprowadzenie cewnika do pęcherza moczowego przed zabiegiem chirurgicznym umożliwiło łatwą lokalizację cewki moczowej. Po odpreparowaniu cewki moczowej od otaczających tkanek wykonano około 1,5 cm cięcie wzdłuż jej przebiegu. Następnie zespolono błonę śluzową cewki ze skórą w miejscu cięcia, otrzymując w ten sposób przetokę. Postępowanie analgetyczne było podobne do opisanego we wcześniejszej procedurze chirurgicznej.
Cystynuria – rys historyczny
Cystynurię u człowieka po raz pierwszy rozpoznał ponad wiek temu sir Archibald Garrod. Była to jedna z pierwszych zidentyfikowanych wrodzonych chorób metabolicznych u człowieka. W medycynie człowieka cystynuria występuje zazwyczaj u jednej na 7000 osób (1).
Dalsze badania przeprowadzane u innych gatunków potwierdziły również cystynurię u: psów, myszy, lisów, fretek, wilków, myszy oraz kotów.
K. Mizukami i wsp. przeprowadzili badania genetyczne u kota rasy europejskiej krótkowłosej (2), które wykazały nieprawidłowości w genie SLC3A1, co było powodem pojawiania się cystynurii. Inne badania przeprowadzone przez ten sam zespół badaczy obejmowały siedem kotów różnych ras z odmiennych obszarów geograficznych i wykazały mutacje w genie SLC7A9, jednocześnie nie wykazały [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
