Cukrzyca u psa – poważne wyzwanie terapeutyczne i dietetyczne. Cz. II. Przypadek kliniczny

Wielkość należnej dawki została obliczona zgodnie ze wzorem Astrupa:

ilość 8,4% NaHCO₃ w ml = masa ciała (kg) x 0,3 x nadmiar (niedobór) zasad (BE)

Parametry jonogramu w danym momencie nie wykazywały odchyleń od normy, w związku z czym powstrzymano się od dodatkowej suplementacji potasu. Rozpoczęto także podawanie insuliny lente (preparat Caninsulin) drogą domięśniową, początkowo w dawce 0,25 j.m./kg, następnie kontrolowano stężenie glukozy w surowicy i przy spadku do poziomu 14 mmol/l rozpoczęto podawanie co 8 godzin, następnie w dawce 0,5 j.m./kg raz na dobę podskórnie. Stwierdzono ponadto w badaniu krwi podwyższone aktywności enzymów trzustkowych zarówno lipazy, jak i amylazy trzustkowej (tab. 2, s. 52), na podstawie czego rozpoznano aktywne zapalenie trzustki i wprowadzono ścisłą dietę przez minimum 48 h.

W związku z istniejącą leukocytozą odczynową (przesunięcie w lewo) zastosowano terapię antybiotykową, początkowo amoksycylinę z kwasem klawulanowym 8,75 mg/kg 1x dziennie, następnie dołączono enrofloksacynę w dawce 5 mg/kg 1x dziennie. W celu zahamowania wymiotów – które w tym przypadku mogły być zarówno wynikiem drażnienia ośrodka wymiotnego w wyniku silnej kwasicy metabolicznej, jak i efektem zapalenia trzustki – podano pacjentowi maropitant w dawce 2 mg/kg w iniekcji 1x na dobę. Doraźnie podawany był także metamizol ze skopolaminą przeciwbólowo i rozkurczowo (Buscopan compositum w dawce 1 ml/10 kg mc.).

Po wprowadzeniu intensywnej i wielokierunkowej terapii uzyskano stabilizację stanu pacjenta. Na podstawie stałego monitoringu [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas