Cukrzyca u psa – poważne wyzwanie terapeutyczne i dietetyczne. Cz. II. Przypadek kliniczny
Do przychodni przy Katedrze Chorób Wewnętrznych z Kliniką Koni, Psów i Kotów Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu zgłosiła się właścicielka z 9-letnią suką rasy dalmatyńczyk, o masie ciała 18 kg, u której półtora roku wcześniej zdiagnozowano cukrzycę.
Opis przypadku
Na podstawie rozpoznania wprowadzono terapię insulinową, która była stosowana z powodzeniem przez cały ten czas. W trakcie terapii pojawiły się u pacjenta niepokojące objawy, takie jak apatia i osłabienie, znaczna utrata masy ciała w bardzo krótkim czasie, nasilające się wymioty i biegunka oraz objawy poliurii, polidypsji W wywiadzie ustalono, że suczka dwa tygodnie wcześniej zakończyła cieczkę.
W badaniu klinicznym, obejmującym pomiar temperatury oraz badanie barwy błon śluzowych i wielkości węzłów chłonnych, nie wykazano odchyleń od normy. Stwierdzono natomiast tachykardię, znaczną hiperwentylację płuc (oddech Kussmaula) – jednak bez wyczuwalnego zapachu acetonu w wydychanym powietrzu – oraz cechy znacznego odwodnienia (suche błony śluzowe, fałd skórny zanikający w powolnym tempie). Wykonano następnie dodatkowe badania diagnostyczne – badanie hematologiczne i biochemiczne krwi, badanie moczu oraz oznaczenie równowagi kwasowo-zasadowej (RKZ). Na podstawie wyników postawiono rozpoznanie: cukrzycowa kwasica ketonowa z towarzyszącym silnym zapaleniem trzustki (tab. 1, 2, s. 52).
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
