Zastosowanie preparatu wspomagającego niewydolność nerek u psów po przebytej babeszjozie

Omówienie

Leczenie pacjentów chorych na babeszjozę przebiega dwuetapowo. Pierwszym celem terapii jest eliminacja pasożytów z organizmu chorego osobnika, natomiast drugim jest zapewnienie lub przywrócenie prawidłowej funkcji układów i narządów oraz terapia niedokrwistości. Skuteczność leczenia babeszjozy zależna jest od prawidłowego rozpoznania choroby oraz szybkiego podania odpowiednich chemioterapeutyków.

Leczenie przyczynowe

W terapii przyczynowej stosowane mogą być następujące specyfiki: dipropionian imidokarbu, diminazen, amikarbalid, błękit trypanu, atowakwon, chlorochina i chinina, klindamycyna, azytromycyna, pentamidyna, siarczan chinuronium, fenamidyna czy metronidazol (1, 11) (tab. 5).

Leczenie wspomagające zależne jest od przebiegu choroby oraz wyników badań laboratoryjnych. Rozwijające się w przebiegu babeszjozy zaburzenia, takie jak: ostra niewydolność nerek, zespół wewnątrznaczyniowego wykrzepiania, niewydolność wątroby, szok czy zespół ostrej niewydolności oddechowej, należy leczyć według ogólnie przyjętych zasad (10). Obejmują one nawadnianie zwierząt, podawanie witamin, zwłaszcza z grupy B, preparatów ochronnych dla wątroby, wymuszających diurezę oraz leków przeciwgorączkowych i przeciwzapalnych.

W pierwszym okresie choroby, gdy rozwija się leukopenia, wskazane jest osłonowe podanie pacjentom antybiotyków. Istotne jest, aby aplikować takie preparaty, które nie obciążają silnie wątroby. Aby zmniejszyć toksyczność leków i ich niekorzystny wpływ na narządy miąższowe (zwłaszcza wątrobę i nerki), ich podanie powinno [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas