Witamina K jako odtrutka przy zatruciu rodentycydami antykoagulacyjnymi u psów
Diagnostyka
Podstawą prawidłowej diagnostyki jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu toksykologicznego z właścicielem zwierzęcia, badanie kliniczne oraz wykonanie badań laboratoryjnych krwi potwierdzających zatrucie. Niestety, objawy kliniczne i rutynowe procedury laboratoryjne nie pozwalają na rozróżnienie pomiędzy rodentycydami I a II generacji. Metody wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) i chromatografii gazowej spektrometrii mas (GC-MS) umożliwiają identyfikację specyficznych rodentycydów antykoagulacyjnych w surowicy, osoczu, wątrobie oraz innych tkankach. W warunkach klinicznych głównym powodem konieczności poznania określonego rodentycydu antykoagulacyjnego jest pomoc w ustaleniu dawki i czasu trwania terapii witaminą K1.
Analiza laboratoryjna krwi jest konieczna do pewnego rozpoznania zatrucia rodentycydami antykoagulacyjnymi u zwierząt (4). Zmiany, jakie obserwuje się w przypadku zatrucia, to:
- Odchylenia od wartości referencyjnych w badaniu hematologicznym – niedokrwistość, obniżona wartość hematokrytu, leukocytoza z neutrofilią, trombocytopenia i zmniejszona średnia objętość krwinek (MCV) (2, 3).
- Odchylenia od wartości referencyjnych w badaniu biochemicznym – hipoproteinemia, hipoalbuminemia, hiperglikemia, bilirubinemia, podwyższone stężenie mocznika, zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, fosfatazy alkalicznej i gamma glutamylotransferazy (2, 16).
- Zaburzenia krzepnięcia krwi – wydłużone: czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), czas protrombinowy (PT), czas trombinowy (TT), czas częściowej tromboplastyny (PTT), czas krzepnięcia po aktywacji (ACT), zwiększone stężenie produktów degradacji fibryny (FDP), zmniejszone ilości czynników krzepnięcia II, VII, IX i X, podwyższone stężenie fibrynogenu i podwyższone wartości testu PIVKA (białko indukowane niedoborem witaminy K) specyficznego dla tego [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





