Niesteroidowe leki przeciwzapalne stosowane u psów i kotów. Cz. II. Karprofen, meloksykam, kwas tolfenamowy
Działania niepożądane
Stosowanie meloksykamu w dawkach terapeutycznych u zdrowych psów jest określane jako relatywnie bezpieczne (na podstawie doświadczeń europejskich i kanadyjskich). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi, choć występującymi rzadko, są zaburzenia żołądkowo-jelitowe w postaci: wymiotów, miękkich stolców, biegunki, braku apetytu oraz owrzodzeń i stolców smolistych. Ponadto obserwuje się: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych/hepatotoksyczność (rzadko o podłożu idiosynkrazji), świąd, azotemię, wzrost stężenia kreatyniny oraz niewydolność nerek. Podobnie jak inne NLPZ, meloksykam może wywierać hamujący wpływ na funkcje płytek krwi (spadek syntezy tromboksanu) (12, 13, 24-46).
Ponadto opublikowano pracę opisującą przypadek wystąpienia u psa zapalenia naczyń z pęcherzykami, owrzodzeniami i erozją (50). Należy unikać stosowania leku u psów odwodnionych, z hipowolemią lub niedociśnieniem, gdyż istnieje potencjalne ryzyko zwiększenia toksycznego wpływu leku na nerki. U niektórych psów bezpośrednio po zastosowaniu meloksykamu w postaci aerozolu do stosowania doustnego mogą wystąpić: katar, kaszel/krztuszenie lub ślinienie się (46).
U kotów stosowanie meloksykamu rzadko może przyczynić się do wystąpienia działań niepożądanych typowych dla NLPZ, takich jak: utrata apetytu, wymioty, biegunka, krew utajona w kale, apatia, niewydolność nerek (20-30). Zastosowanie u kotów meloksykamu jednorazowo wydaje się względnie bezpieczne. W badaniach terenowych u niektórych kotów stwierdzono wzrost stężenia azotu mocznikowego (BUN – blood urea nitrogen), anemię polekową i ból w miejscu iniekcji (rzadko). W innych badaniach meloksykam był przyczyną zaburzeń żołądkowo-jelitowych: wymiotów, braku apetytu, biegunki oraz zmian w zachowaniu, letargu (13). Nie obserwowano natomiast [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
