Farmakoterapia bólu neuropatycznego u psów i kotów
Leki przeciwdrgawkowe
Najczęściej stosowanymi lekami w weterynarii w przypadku bólu neuropatycznego są gabapentyna i pregabalina (16). Działają one na podjednostkę alfa-2-delta białka G regulowanego napięciem kanału wapniowego i hamują napływ jonów wapnia do wnętrza komórki nerwowej oraz nasilają procesy hamowania pre- i postsynaptycznego. Ich niewątpliwą zaletą jest niewielka liczba interakcji lekowych dla gabapentyny, dla pregabaliny brak jest klinicznie istotnych interakcji dla leków stosowanych w polifarmakoterapii bólu. Efektami ubocznymi są często występujące na początku leczenia ataksja i sedacja, dlatego wskazane jest rozpoczynanie leczenia od niskich dawek i ich stopniowe zwiększanie w zależności od efektu terapeutycznego i oceny stopnia sedacji przez właściciela.
W przypadku stosowania tych leków ważne jest respektowanie ich farmakokinetyki, w innym wypadku możemy błędnie zakładać, że lek nie działa, podczas gdy wymagana jest jedynie korekta dawkowania. Kolejnym istotnym aspektem jest czas spodziewanych efektów leczenia, który w przypadku gabapentyny u ludzi może wynosić 1-2 miesięcy ich podawania (15). Nagłe odstawienie gabapentyny i pregabaliny może doprowadzić do pojawienia się zespołu odstawiennego i znacznie pogorszyć samopoczucie pacjenta, doprowadzając do zaburzeń równowagi, wymiotów i bezsenności. Podczas stosowania tych leków należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami nerek.
Gabapentyna
Cechuje się wysoką rozpiętością bezpiecznej dawki (3-60 mg/kg m.c. p.o. u psów i kotów, w zależności od źródła). Wskazane jest podawanie leku w odstępach 8-godzinnych w celu uzyskania stabilnego stężenia leku w osoczu u [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
