Farmakoterapia bólu neuropatycznego u psów i kotów

Kliniczna ocena pacjenta z podejrzeniem bólu neuropatycznego i metody diagnostyczne w jego rozpoznawaniu

Trudność w diagnostyce i ocenie bólu neuropatycznego u pacjentów weterynaryjnych wynika głównie z braku możliwości werbalnej komunikacji. W przypadku medycyny ludzkiej stosuje się skale w wywiadzie przyłóżkowym w połączeniu z QST (ang. quantitative sensory testing) (15). Ilościowa ocena czucia, QST, jest metodą pomiaru progu percepcji czucia w odpowiedzi na bodźce zewnętrzne o kontrolowanym nasileniu, zarówno wzrastającym, jak i zmniejszającym się. W medycynie weterynaryjnej jest to narzędzie wykorzystywane w warunkach laboratoryjnych, niedostępne obecnie do powszechnego użytku. Możemy jednak wspierać się skalami NRS i VAS stosowanymi w medycynie ludzkiej oraz mBCPI, które pomagają w uświadomieniu problemu właścicielowi i są punktem wyjścia do rozpoczęcia terapii i jej kontrolowania.

Podstawą postępowania terapeutycznego w weterynarii jest dokładny wywiad z właścicielem, który może nie mieć świadomości, że objawy występujące u jego zwierzęcia są związane z bólem. Typową manifestacją bólu neuropatycznego u psa i kota jest zmieniona reakcja na dotyk, wokalizacja bez jawnego bodźca, nadmierne lizanie i drapanie konkretnej okolicy, z samookaleczaniem włącznie, oraz odciążanie kończyny, kulawizna. Niekiedy pojawiają się także bardziej subtelne objawy obejmujące ograniczenie aktywności, niechęć do wchodzenia/schodzenia ze schodów/parapetu okna czy wchodzenia i wychodzenia z samochodu, problemy z wstawaniem, zmianą pozycji, zmiany w okrywie włosowej, zmiana w zachowaniu, apetycie.

Wywiad z właścicielem musi być połączony z oceną kliniczna bólu, która obejmuje:

[...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję