Zastosowanie ezofagogastroduodenoskopii w rozpoznawaniu chorób przedniego odcinka przewodu pokarmowego u kotów – opis przypadków klinicznych

Przypadek 3

Opis zwierzęcia

Gatunek: kot;
rasa: europejski;
płeć: samiec;
wiek: 8 lat;
masa ciała: 6,6 kg.

Wywiad

W wywiadzie ustalono, że u kota od miesiąca codziennie lub z częstością raz na dwa dni występowały wymioty o różnej porze dnia, lekko podbarwione krwią. Kot miał zmniejszony apetyt, ale był aktywny. Zwierzę oddawało kał prawidłowy i nie wykazywało zaburzeń w oddawaniu moczu. Do jedzenia kot dostawał karmę bytową wilgotną. Dotychczasowe leczenie z zastosowaniem antybiotyków, leków obniżających wydzielniczość żołądka, leków prokinetycznych, leków przeciwwymiotnych, leków przeciwkrwotocznych oraz płynów nie przyniosło zadowalających efektów.

Badanie kliniczne

W badaniu klinicznym u kota stwierdzono: błony śluzowe różowe, wilgotne i gładkie. Węzły chłonne żuchwowe i podkolanowe były prawidłowej wielkości i kształtu, niebolesne. Czas wypełniania kapilar wynosił ok. 2 s. Okolica krtani i tchawicy nie wykazywała reaktywności podczas omacywania. Osłuchowo okolica krtani i tchawicy, pola płucne i tony serca były prawidłowe. Jama brzuszna była miękka, niebolesna. Stwierdzono objawy nadwagi. W okolicy lędźwiowej widoczne było wyłysienie, a w okolicy karku wyczuwalny był niewielki guzek.

Badania laboratoryjne krwi

W badaniu morfologicznym krwi u kota stwierdzono jedynie obniżone stężenie MCHC (nieznacznie) (tab. 1). Natomiast w badaniu biochemicznym [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas