Testy immunoenzymatyczne w laboratoryjnej diagnostyce weterynaryjnej
Metody immunoenzymatyczne w weterynarii
Wysoka czułość testów ELISA oraz możliwość wykrywania zarówno przeciwciał, jak i antygenów w niskich stężeniach sprawiają, że metody te są powszechnie wykorzystywane w medycynie weterynaryjnej, zarówno w diagnostyce klinicznej, jak i w badaniach naukowych. Przykładowo – jest coraz więcej danych na temat podatności niektórych gatunków zwierząt na infekcje wywoływane przez wirusa SARS-CoV-2. Najnowsze badania wykazują, że szczególnie narażone są zwierzęta domowe, zwłaszcza koty, które miały kontakt z zakażonymi właścicielami. Na potrzeby tych badań obok innych testów opracowano trzy pośrednie testy ELISA, z wykorzystaniem m.in. białka nukleokapsydowego (N), i wykazano, że są one najbardziej czułe w rozpoznawaniu przeciwciał. W dalszym ciągu trwają prace nad udoskonalaniem technik serologicznych oraz ich walidacją pod kątem możliwego udziału zwierząt towarzyszących w transmisji wirusa SARS-Cov-2 (8).
Obecnie na rynku dostępnych jest wiele testów przeznaczonych do diagnostyki serologicznej oraz rozpoznawania infekcji i chorób wektorowych. Zoptymalizowane, komercyjne testy umożliwiają identyfikację nie tylko przeciwciał i antygenów, ale również substancji takich jak hormony, witaminy, cytokiny, toksyny, leki i wiele innych, w różnorodnym, wcześniej odpowiednio przygotowanym materiale biologicznym – surowica, osocze, mocz, kał, tkanki (ryc. 6). W laboratoriach rutynowo wykorzystywane są nie tylko zestawy do diagnostyki m.in.: parwowirozy, babeszjozy, leiszmaniozy, białaczki kotów (FeLV), zakaźnego zapalenia otrzewnej kotów wywoływanego przez koronawirusa FCoV oraz zespołu nabytego niedoboru odporności kotów (FIV), ale także testy stosowane w diagnostyce mikrobiologicznej, alergologicznej, endokrynologicznej i wielu innych dziedzinach.
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
