Testy immunoenzymatyczne w laboratoryjnej diagnostyce weterynaryjnej

Metoda ELISA – zasady działania i podział

Metoda immunoenzymatyczna służy do wykrywania oraz ilościowego oznaczania różnych substancji biologicznych i opiera się na katalitycznych właściwościach enzymów (najczęściej fosfatazy alkalicznej lub peroksydazy chrzanowej). Reakcję przeprowadza się z wykorzystaniem płytek, najczęściej 96-dołkowych (ryc. 3).

Ogólnie metody ELISA można podzielić na:

• homogenne – gdy reakcja antygen – przeciwciało przebiega w roztworze. Stosowane rzadko, najczęściej do pomiaru substancji występujących w bardzo małych stężeniach (takich jak np. leki). Takie testy są kosztowane i charakteryzują się dość niską czułością,
• heterogenne – o dużej czułości, gdzie przeciwciało (lub antygen) jest związane z fazą stałą, dlatego mikropłytki wykonane są najczęściej ze sztywnego polistyrenu, który ma odpowiednie właściwości umożliwiające wiązanie antygenu lub przeciwciała, ale przeciwdziałające adsorbowaniu składników innych faz reakcji, takich jak np. przeciwciała nieswoiste czy inne składniki odczynników, dzięki czemu taka reakcja jest swoista i wiarygodna (2, 4, 5).

Procedura standardowego heterogennego testu immunoenzymatycznego obejmuje kilka kolejnych etapów, pomiędzy którymi wykonuje się płukanie w celu usunięcia z roztworu reakcyjnego wszystkich składników, które nie wchodzą w skład kompleksu antygen – przeciwciało (ryc. 4):

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas