Techniczne aspekty badania płynu mózgowo-rdzeniowego

Badanie PMR

Pełne badanie PMR składa się z oceny fizykochemicznej oraz oceny mikroskopowej płynu. W pierwszej kolejności oceniana jest barwa, która w warunkach prawidłowych jest określana jako bezbarwna/wodojasna. Natomiast w stanach patologicznych czy też w wyniku traumatycznej punkcji PMR może przyjmować barwę od białej, poprzez żółtą, pomarańczową aż do czerwonej (tab. 1).

Następnie oceniana jest przejrzystość płynu. Prawidłowy płyn jest klarowny i przypomina wyglądem czystą wodę. Opalescencja występuje przy liczbie leukocytów powyżej 200/µl lub krwinek czerwonych powyżej 400/µl. Zmętnienie jest natomiast obserwowane przy wysokim stężeniu białka, obecności bakterii czy znacznego podwyższenia liczby leukocytów (pleocytoza). Lepkość PMR jest zbliżona do lepkości wody. Zwiększenie lepkości płynu jest spotykane rzadko i może być wynikiem obecności mucyny wytwarzanej przez gruczolakoraka. Ważną informacją, która powinna znaleźć się na wyniku, jest tzw. tendencja do wykrzepiania. Wykrzepiony płyn sugeruje obecność fibrynogenu w wyniku uszkodzenia bariery krew – mózg, traumatycznej punkcji lub też znacznie zwiększonej zawartości białka (FIP) (13), ropnego zakażenia opon mózgowo-rdzeniowych, niedrożności przestrzeni podpajęczynówkowej.

Zarówno barwa płynu, jak i jego przejrzystość powinny być ocenione również po odwirowaniu. Już na tym etapie (poza pobieraniem płynu kolejno do 2-3 probówek) można zdiagnozować obecność krwi w wyniku traumatycznego wkłucia. Jeśli po odwirowaniu otrzymano wodojasny, klarowny supernatant i czerwony osad, to pierwotne [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas