Schemat interpretacji radiogramów klatki piersiowej
Pola płucne
Anatomia płuc u zwierząt mięsożernych obejmuje: płuco prawe − podzielone na cztery płaty (przedni, środkowy, tylny i dodatkowy) oraz płuco lewe − zbudowane z płata przedniego i tylnego. Poszczególne płaty oddzielone są od siebie szczelinami międzypłatowymi. Na zdjęciu bocznym szczególnie wyraźnie widoczna jest szczelina pomiędzy przednim prawym a przednim lewym płatem płuca. Oskrzela, nerwy i naczynia wnikają do płuc przez wnękę. W warunkach prawidłowych miąższ płuc jest przezierny dla promieni rentgenowskich, stanowiąc tło dla innych struktur. W ocenie pól płucnych istnieją jednak obszary trudne do oceny, określane przez niektórych autorów mianem „martwych pól”, np. okolica wierzchołków płatów doczaszkowych przesłonięta przez mięśnie kończyny piersiowej czy rejon sylwetki serca (10). Ocenę pól płucnych należy rozpocząć od określenia stopnia zacienienia i odpowiedzi na pytanie, czy jest on prawidłowy. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości należy ustalić, czy widoczne jest nadmierne przejaśnienie tkanki płucnej (obserwowane m.in. w przebiegu rozedmy płuc, przy nadpowietrzności tkanki płucnej w astmie kotów oraz przy pęcherzach płucnych i podopłucnowych), czy też jej nadmierne zacienienie (2). Zacienienie pól płucnych towarzyszy większości chorób tkanki płucnej, a diagnostyka różnicowa opiera się zarówno na rodzaju zmian (odczynów), jak i ich rozmieszczeniu. Należy pamiętać, że ta sama jednostka chorobowa może dawać różne objawy radiologiczne, a identyczne obrazy radiologiczne mogą występować w przebiegu różnych schorzeń. Wyróżnia się pięć podstawowych typów zmian towarzyszących nieprawidłowemu obrazowi płuc: pęcherzykowe, śródmiąższowe, oskrzelowe, naczyniowe oraz mieszane (17). Zmiany w obrębie płuc rzadko ograniczają się do jednego typu − zazwyczaj mają [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
