Schemat interpretacji radiogramów klatki piersiowej
Schemat interpretacji radiogramów klatki piersiowej – od ogółu po subtelne zmiany
Zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej stały się złotym standardem w weterynaryjnej medycynie obrazowej, wspomagającym pełny proces diagnostyczny. Do podstawowych wykonywanych projekcji zalicza się: brzuszno-grzbietową, grzbietowo-brzuszną oraz projekcje boczne: prawo-lewo boczną i lewo-prawo boczną. Za minimum diagnostyczne uznaje się wykonanie co najmniej dwóch prostopadłych projekcji spośród wymienionych, najczęściej grzbietowo-brzusznej i lewobocznej. Coraz częściej standardem diagnostycznym staje się jednak wykonanie dwóch projekcji bocznych oraz zdjęcia grzbietowo-brzusznego lub brzuszno-grzbietowego (13).
Klatkę piersiową na radiogramach należy zawsze traktować jako całość podlegającą analizie. W celu systematyzacji opisów można podzielić ją na cztery umowne części: zewnętrzne struktury ograniczające (ściany klatki piersiowej), jamę opłucnej, śródpiersie oraz pola płucne. Istnieje wiele podejść do schematu oceny klatki piersiowej − niektórzy radiolodzy rozpoczynają analizę od struktur centralnych, inni natomiast od zewnętrznych, stopniowo przechodząc do wnętrza klatki. Wypracowanie powtarzalnego schematu oceny radiogramów klatki piersiowej znacząco zmniejsza ryzyko przeoczenia zmian patologicznych oraz ułatwia prawidłową interpretację, często nieswoistych objawów klinicznych (takich jak kaszel czy duszność). Pozwala też na pełne spojrzenie na wszystkie narządy i struktury znajdujące się w jej obrębie.
Struktury ograniczające klatkę piersiową
Klatka piersiowa w części doczaszkowej otwiera się wpustem, a od strony doogonowej sięga przepony. Dogrzbietowo ograniczają ją trzony kręgów odcinka piersiowego kręgosłupa, a dobrzusznie − mostek. Boki klatki piersiowej zamknięte są przez żebra i tkanki miękkie. Skóra na jej [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
