Niedokrwistości ze szczególnym uwzględnieniem anemii immunohemolitycznych – cz. II

Leki wywołujące niedokrwistość immunohemolityczną

Niedokrwistość immunohemolityczną u zwierząt może spowodować wiele leków. U psów są to cefalosporyny, lewamizol, sulfonamidy, pirimikarb (insektycyd u psów) oraz propylthiouracyl u kotów.

Diagnostyka niedokrwistości immunohemolitycznych

Niszczenie krwinek czerwonych może pojawić się w różnym stopniu w wielu infekcjach, przy obecności pasożytów, nowotworach, zapaleniach lub pod wpływem działania niektórych leków. Dlatego też rozpoznanie postaci pierwotnej IMHA (ang. Immune-Mediated Hemolytic Anemia), zwanej także niedokrwistością autoimmunohemolityczną, odbywa się poprzez wykluczenie chorób, którym towarzyszyć może IMHA. Pierwotna postać występuje powszechnie u psów, mniej u kotów, a jeszcze rzadziej u innych zwierząt domowych. Występuje ona u około ²/₃ psów. W przeciwieństwie do psów, IMHA u gatunków niepsowatych jest zazwyczaj raczej częściej postacią wtórną niż pierwotną.

Postaci pierwotnej może towarzyszyć trombocytopenia tła immunologicznego, może ona pojawić się również w toczniu wieloukładowym rumieniowatym lub immunologicznych chorobach układowych (4, 8, 10, 17).

IMHA u psów

Postać pierwotna IMHA obserwowana jest zazwyczaj u psów w średnim wieku (około 6-letnich), u niesterylizowanych i sterylizowanych suk, kastrowanych samców oraz u cocker spanieli, będących najczęściej chorującą rasą. U około 60% psów z formą pierwotną pojawia się autoaglutynacja – test Coombsa jest dodatni u około 70%. U około 75% psów wykazujących tę formę IMHA obecna jest również sferocytoza. Chociaż obecność sferocytów mocno sugeruje charakter immunologiczny anemii, należy [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas