Niedokrwistości ze szczególnym uwzględnieniem anemii immunohemolitycznych – cz. I. Ostre przypadki hematologiczne od diagnozy do leczenia – na podstawie przypadków klinicznych
Ocena kliniczna
Ocenę kliniczną wykonuje się na podstawie informacji:
- prawidłowa wartość Hct, niskie stężenie białka całkowitego w osoczu (TPP) – utrata białka przez przewód pokarmowy, białkomocz, ciężkie choroby wątroby, zapalenia naczyń;
- prawidłowa wartość Hct, prawidłowe stężenie TPP – stan prawidłowy;
- prawidłowa wartość Hct, wysokie stężenie białka – wzrost syntezy globulin, odwodnienie maskujące niedokrwistość;
- wysoka wartość Hct, niskie stężenie białka – połączenie skurczu śledziony i utraty białka;
- wysoka wartość Hct, prawidłowe stężenie białka w osoczu – skurcz śledziony, pierwotna lub wtórna nadkrwistość, odwodnienie maskujące hipoproteinemię;
- wysoka wartość Hct, wysokie stężenie białka – odwodnienie;
- niska wartość Hct, niskie stężenie białka – znaczna ciągła lub niedawna utrata krwi, przewodnienie;
- niska wartość Hct, prawidłowe stężenie białka – wzrost rozpadu erytrocytów, spadek produkcji, przewlekła utrata krwi;
- niska wartość Hct, wysokie stężenie białka – niedokrwistość w przebiegu zapaleń, szpiczak mnogi, choroby limfoproliferacyjne (4).
Liczenie komórek
Precyzyjność liczenia komórek krwi zależy od jakości i charakteru próbki krwi, ale również od stosowanych metod analitycznych. Antykoagulantem, preferowanym do badania morfologii większości gatunków, jest EDTA, ale może on w niektórych przypadkach wywoływać agregację płytek, leukocytów i erytrocytów, gdy do powierzchni wymienionych komórek przyczepione są przeciwciała. Problemowi temu możemy zapobiec, pobierając krew na cytrynian.
Jeżeli w próbce krwi występuje autoaglutynacja erytrocytów, może spowodować zafałszowany wzrost średniej objętości krwinki (MCV) oraz średniego stężenia hemoglobiny [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





