Makrocytarna zagadka – czyli co kryje się za powiększonymi erytrocytami

Predyspozycje rasowe do makrocytozy

Podwyższone MCV nie zawsze świadczy o patologii. U niektórych ras psów makrocytoza stanowi cechę wrodzoną lub fizjologiczną, a niekoniecznie chorobową. Przykładem są greyhoundy, u których makrocytoza występuje naturalnie i jest typową cechą dla tej rasy. Wysokie wartości MCV nie są u nich objawem choroby, lecz elementem adaptacji układu krwionośnego do wysiłku fizycznego. Większe erytrocyty mogą transportować większą ilość hemoglobiny, a tym samym więcej tlenu do tkanek (19). Z kolei u pudli miniaturowych i toy zaobserwowano makrocytozę wynikającą z nieprawidłowego dojrzewania krwinek czerwonych i granulocytów, co prowadzi do powstawania erytrocytów makrocytarnych normochromicznych oraz hipersegmentacji neutrofili. U tych ras średnia objętość krwinek może wynosić nawet 85-105 fL. Mimo występowania makrocytozy psy te nie wykazują objawów klinicznych niedokrwistości ani niedoborów witaminy B₁₂ (20).

Obecnie nie ma danych literaturowych potwierdzających predyspozycje rasowe do makrocytozy u kotów.

Diagnostyka w praktyce – na co zwracać uwagę?

Podstawą rozpoznania makrocytozy jest wynik morfologii krwi obwodowej, a dokładniej analiza parametrów czerwonokrwinkowych, takich jak MCV, RDW, MCHC oraz MCH (tab. 1). Potwierdzenie obecności makrocytów powinno zawsze obejmować również ocenę mikroskopową rozmazu krwi obwodowej (ryc. 5).

W niedokrwistości [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas