Makrocytarna zagadka – czyli co kryje się za powiększonymi erytrocytami
− AIHA (ang. autoimmune hemolytic anemia)
Niedokrwistość autoimmunohemolityczna (AIHA) jest przykładem niedokrwistości regeneratywnej. Choroba ta polega na nieprawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego, który atakuje i niszczy własne erytrocyty. U zdrowego psa krwinki czerwone powinny żyć 100-120 dni. W około 1/3 przypadków AIHA może jednak przybierać postać nieregeneratywną. Charakterystycznym elementem obrazu rozmazu krwi obwodowej są sferocyty – krwinki czerwone pozbawione przejaśnienia centralnego. Ich identyfikacja u psów jest stosunkowo prosta, ponieważ fizjologicznie krwinki czerwone tego gatunku posiadają wyraźne przejaśnienie centralne. Odmiennie sytuacja wygląda u kotów i innych zwierząt domowych, u których brak tej cechy sprawia, że rozpoznanie sferocytów jest znacznie trudniejsze (10, 14).
Aglutynacja erytrocytów obserwowana w przebiegu tej choroby może prowadzić do fałszywego zawyżenia wartości średniej objętości krwinki czerwonej (MCV) w analizatorach automatycznych. Zlepione erytrocyty są bowiem interpretowane jako pojedyncze, większe komórki, co skutkuje raportowaniem podwyższonej średniej objętości krwinki czerwonej.
− Hemoliza wywołana przez substancje chemiczne
Stosunkowo często zdarza się, że niektóre związki chemiczne po wniknięciu do organizmu zwierzęcia mogą zachowywać się jak substancje utleniające, uszkadzające błonę komórkową krwinek czerwonych. Dzieje się tak w przypadku niektórych leków (sulfonamidy, penicylina, paracetamol – szczególnie niebezpieczny dla kotów), toksyn roślinnych, metali ciężkich, a także składników pożywienia, takich jak cebula, czosnek czy por, zawierających związki siarkowe niszczące krwinki czerwone. Do substancji wywołujących hemolizę zalicza się również arsen i naftalen. W obrazie mikroskopowym krwi obwodowej oprócz podwyższonej liczby retikulocytów i [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
