Górne drogi moczowe psów i kotów w badaniu ultrasonograficznym – cz. I
Badanie dopplerowskie
Potencjalne wykorzystanie ultrasonografii dopplerowskiej w ocenie nerek u zwierząt zostało zaczerpnięte z medycyny człowieka (2). Wraz z większą dostępnością do wysokiej jakości sprzętu metoda ta znajduje coraz większe zastosowanie w praktyce weterynaryjnej i stanowi uzupełnienie obrazowania w trybie dwuwymiarowym. Do badania krążenia nerkowego wykorzystuje się metodę fali pulsacyjnej. Główne znaczenie ma ocena przepływu w tętnicach, zwłaszcza w tętnicach międzypłatowych. Za najbardziej wartościowy współczynnik w ocenie widma dopplerowskiego uznawany jest wskaźnik oporu RI (z ang. Resisitivity Index).
W medycynie człowieka wartości RI przekraczające 0,7 są uważane za patologiczne (13, 14). Wartość RI powinna wynosić do 0,7 u zdrowych psów i do 0,68 u zdrowych kotów, a różnica w wartości RI pomiędzy nerką lewą i prawą nie powinna przekraczać 0,05 (13). Badanie dopplerowskie umożliwia uzyskanie dodatkowych informacji na temat funkcjonowania nerek, natomiast ma też pewne ograniczenie – obiektywną ocenę oporu naczyniowego uniemożliwia farmakologiczne uspokojenie zwierzęcia.
Biopsja pod kontrolą USG
Biopsja nerek przeprowadzana jest śródoperacyjnie lub przezskórnie. Badanie USG pozwala na dokładne określenie lokalizacji zmiany patologicznej, dzięki czemu można precyzyjnie wykonać biopsję lub pobrać próbkę płynu, minimalizując ryzyko uszkodzenia otaczających tkanek (1). Pobranie materiału zwykle rozpoczyna się od biopsji cienkoigłowej (przy użyciu igły o długości 9 cm i przekroju 20-22G), która w przypadku jednolitych lub wielotorbielowatych guzów przeważnie wystarcza do postawienia rozpoznania. Ma natomiast małą wartość diagnostyczną w przypadku pojedynczych torbieli nerek. [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
