Diagnostyka różnicowa objawów wielomoczu i zwiększonego pragnienia u psów i kotów
Badanie moczu
W dalszym postępowaniu diagnostycznym jednym z najważniejszych badań dodatkowych jest badanie moczu. Fizjologicznie mocz jest klarowny, bursztynowożółty oraz ma średnio intensywny zapach. Zmętnienie może nastąpić w przypadku obecności drobnoustrojów, ropy, kryształów. Barwa ciemniejsza od fizjologicznej może wskazywać na wzrost zagęszczenia moczu, dużą ilość moczanów, hemoglobinurię. Barwa brunatna świadczy o hematurii, natomiast żółtozielona– o żółtaczce.
Określając ciężar właściwy, należy pamiętać, że najbardziej dokładne wyniki są uzyskiwane dzięki badaniu świeżo pobranego moczu lub próbek przechowywanych przez krótki czas w lodówce. Wskazane jest pobranie większej ilości próbek moczu przez okres kilku dni (mocz ranny po odstawieniu wody na 12 h oraz pobrany w ciągu dnia). Fizjologicznie występuje tzw. normostenuria (prawidłowy ciężar właściwy moczu), u psa waha się ona w granicach 1,016-1,045 (średnio 1,030), u kota – 1,018-1,040 (średnio 1,035).
Jeśli ciężar właściwy cały czas utrzymuje się poniżej wartości 1030, można podejrzewać wielomocz. Z izostenurią mamy do czynienia, gdy większość próbek występuje w przedziale 1008-1012, ciężar właściwy moczu równy jest wtedy ciężarowi odbiałczonego osocza (przewlekła choroba nerek, zespół Cushinga, niewydolność wątroby, odmiedniczkowe zapalenie nerek). Przy hipostenurii ciężar wynosi zazwyczaj poniżej 1008 (wyklucza to przewlekłe schorzenia nerek oraz ich zapalenie odmiedniczkowe, może być natomiast wynikiem zespołu Cushinga).
W celu wykluczenia moczówki psychogennej wykonuje się próbę zagęszczenia moczu, odstawiając wodę na 12 godzin, sprawdzając ciężar właściwy moczu przed odstawieniem i po odstawieniu wody. Przy moczówce [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
