Czynniki nieinfekcyjne zmieniające odporność psów i kotów
Wskazówki praktyczne
Istnieje wiele opracowań dotyczących ogólnych zasad żywienia zwierząt towarzyszących w różnych fazach życia, reprodukcji czy w specyficznych chorobach narządowych. Jak dotąd nie istnieją czytelne wskazówki biorące pod uwagę wpływ dodatków żywieniowych na funkcjonowanie układu immunologicznego. Bezpośrednie czerpanie z doświadczeń medycyny ludzkiej jest możliwe, ale stwarza problem dobrania odpowiedniej dawki. Mimo iż w wielu sytuacjach zwiększonego obciążenia układu immunologicznego podniesienie podaży niektórych składników (także powyżej poziomu zalecanego w codziennej diecie) może wywierać pozytywne efekty, to zastosowanie tej metody należy rozważyć indywidualnie. Przykładowo, stosowanie dodatku glutaminy w diecie ludzi ustalono dla ciężko chorych pacjentów lub osób w okresie przed- i pooperacyjnym tak, by docelowa podaż tego aminokwasu osiągnęła 0,35-0,65 g/kg m.c/dzień. Badania z obszaru medycyny weterynaryjnej sugerują, by glutamina stanowiła 2% całości dziennej dawki żywieniowej parenteralnego u pacjentów ciężko chorych lub w okresie okołooperacyjnym (1). Ustalono również dawkę argininy, która ma pozytywny wpływ na terapię psów ze schorzeniami nowotworowymi – sugerowana zawartość w karmie to 5,54% suchej masy. W praktyce, w zależności od wielkości psa stosuje się dodatek L-argininy w ilości 500-1000 mg 2 x dziennie, często także z suplementacją glutaminy (500-1000 mg dziennie).
Aktualne rekomendacje dotyczące doustnego podawania witaminy E (w formie α-tokoferolu) w stanach zapalnych u psów to 400-500 IU/dziennie. Stanowi to dawkę 2-10-krotnie większą niż standardowe dzienne zapotrzebowanie dla tego gatunku. Brak jest natomiast specyficznych zaleceń dotyczących wyboru formy izomerycznej (α - lub γ-tokoferolu) w celu immunomodulacji (1).
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
