Badanie immunologiczne w diagnostyce chorób z autoagresji u psów

Badanie wycinków

W przypadku chorób, których główną osią patogenezy jest nadwrażliwość typu IV (związana z infiltracją tkanek przez komórki układu immunologicznego), takich jak zapalenie wielomięśniowe czy zapalenie gruczołów łojowych, najbardziej wiarygodnym badaniem podłoża choroby jest ocena nacieków komórkowych w bioptatach tkanek. Określenie obecności i rodzaju nacieku zapalnego stanowi nie tylko ważną informację diagnostyczną, ale umożliwia także ocenę stopnia zaawansowania zmian i tym samym stanowi podstawę podjęcia decyzji o leczeniu (np. zwłóknienie tkanek w zaawansowanych stadiach zapalenia mięśni jest przeciwwskazaniem do stosowania terapii sterydowej).

Pobranie wycinka umożliwia także – dzięki badaniu immunofluorescencyjnemu lub immunohistochemicznemu – stwierdzenie obecności przeciwciał autoreaktywnych związanych z antygenem tkankowym czy potwierdzenie depozycji kompleksów immunologicznych. Metody te są najczęściej stosowane w diagnostyce chorób pęcherzowych (wykrywanie przeciwciał antydesmosomalnych w skórze), tocznia skórnego i zapalenia naczyń skórnych (odkładanie się kompleksów immunologicznych). Także w przypadku tocznia układowego z objawami skórnymi stwierdza się obecność kompleksów immunologicznych w wycinkach, jednak w przeciwieństwie do tocznia skórnego charakterystyczny obraz immunofluorescencji (tzw. lupus band) stwierdzany jest także w badaniu skrawków skóry nieobjętej zmianami.

Wykazanie obecności kompleksów antygen-przeciwciało jest także możliwe w kłębuszkowym zapaleniu nerek, jednak jest to rzadko stosowana w tym przypadku metoda potwierdzenia diagnozy.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas