Badanie immunologiczne w diagnostyce chorób z autoagresji u psów

Fibrynogen

To jedno z pierwszych stosowanych do oceny stanu zapalnego białek ostrej fazy w medycynie weterynaryjnej. W przeciwieństwie do pozostałych BOF badanie stężenia Fb jest wykonywane z pełnej krwi, może być więc rozpatrywane jako uzupełnienie przesiewowego badania morfologicznego. Nierzadko notuje się podwyższony poziom fibrynogenu przy jednoczesnym braku jakichkolwiek zmian w leukogramie, co sprawia, że może być on jednym z elementów wczesnego wykrywania stanu zapalnego. Zmiany jego poziomu są jednak stosunkowo niewielkie, zarówno pod względem dynamiki, jak i względnych wartości, dlatego monitoring leczenia – zwłaszcza w przypadku ostrych stanów zapalnych – opiera się częściej na białkach reagujących szybciej i osiągających wyższe stężenia w czasie zapalenia w stosunku do poziomu wyjściowego (np. CRP).

Obecnie, dzięki możliwości oceny stężenia innych BOF, poziom fibrynogenu najczęściej jest stosowany w diagnostyce zaburzeń krzepnięcia czy zespołu rozsianego wewnątrznaczyniowego wykrzepiania, kiedy poziom tego białka spada (3). U psów wzrost stężenia Fb powyżej 5 g/l świadczy o zaawansowanym stanie zapalnym. U kotów może być wykorzystany w różnicowaniu granulocytozy zapalnej (wartości podwyższone) i w przebiegu białaczki granulocytarnej (brak wzrostu).

Badanie elektroforetyczne białek surowicy

Zmiany stężenia białek ostrej fazy można także oszacować na podstawie analizy elektroforetycznego rozkładu białek. Badanie to, wciąż stosunkowo rzadko stosowane w medycynie weterynaryjnej zwierząt towarzyszących, pozwala ocenić poziom poszczególnych frakcji białek, w tym albumin, α-, β- i γ-globulin (ryc. 1, s. 64). Wzrost stężenia frakcji α- i [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas