Automatyczna analiza krwi obwodowej a rozmaz manualny – są dla siebie alternatywą czy tworzą duet idealny?
Wzór na korektę leukocytów:

gdzie: LLA – liczba leukocytów obliczona przez analizator; %E – liczba erytroblastów przypadająca na 100 leukocytów, liczona w rozmazie mikroskopowym.
Ponadto w celu prawidłowej interpretacji zmian w poszczególnych populacjach leukocytów obliczony skład procentowy należy przeliczyć na liczby bezwzględne:

gdzie: X [x 109/l] – bezwzględna liczba konkretnej grupy leukocytów; X% – procentowa liczba konkretnej grupy leukocytów; LL – liczba leukocytów z analizatora (WBC).
Erytrocyty oceniane są pod względem nieprawidłowości kształtu (poikilocytoza), zróżnicowania wielkości (anizocytoza) oraz zmian w wybarwieniu (anizochromia). Nasilenie zmian oznaczane jest zgodnie z 4-stopniową skalą (od 1+ do 4+) (1). Ponadto ocena manualna pozwala wykryć obecność patologicznych wtrętów komórkowych (ciałka Howella-Jolly’ego, pierścienie Cabota, ciałka Pappenheimera, pasożyty), jak również obecność młodszych postaci erytrocytów (retikulocytów, erytroblastów). Na końcu oceniana jest liczba i budowa płytek krwi.
Zarówno prawidłowe przygotowanie preparatu (ryc. 1), jak i właściwy sposób barwienia jest niezbędny do celnej interpretacji obrazu mikroskopowego.

POSTĘPOWANIA
w weterynarii





