Zespół eozynofilowy u kotów
Cyklosporyna
Alternatywą dla glikokortykosteroidów może być cyklosporyna, jednak najlepiej sprawdza się w przypadkach przewlekłych. Dawka cyklosoporyny u kotów jest wyższa niż u psów i wynosi 7 mg/kg m.c. Istotny jest jednak fakt, że efekt kliniczny stosowania leku pojawia się dopiero po ok. 3 tygodniach stosowania cyklosporyny, zatem początkowo łączy się ją z glikokortykosteroidami, a po około miesiącu leczenia wycofuje się stopniowo glikokortykosteroidy.
Najlepiej sprawdza się połączenie predinozolonu i cyklosporyny, jest dość bezpieczne i nie wywołuje silnego efektu immunosupresji. Objawem niepożądanym stosowania cyklosporyny są najczęściej przejściowe zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka, zmniejszenie apetytu), nadmierne ślinienie po podaniu preparatu oraz przy długotrwałym leczeniu – przerost dziąseł.
Inne możliwości
Pozostałe opisywane sporadycznie terapie to użycie chlorabmucilu, interferonu czy progestagenów. Żaden z tych leków nie jest jednak przeznaczony do stosowania jako lek pierwszego rzutu – cechują się zmienną odpowiedzią na leczenie oraz dużą liczbą działań niepożądanych. Zwykle jednak nie jest konieczne ich stosowanie, a jeśli leki pierwszego rzutu nie działają, należy ponownie przeanalizować przypadek – zrewidować rozpoznanie i leczenie (lek, dawka).
W przypadku konieczności zastosowania antybiotykoterapii poleca się leki pierwszego rzutu stosowane w przypadkach dermatologicznych – cefaleksyna, amoksycylina z kwasem klawulanowym czy klindamycyna. Jeśli jest to konieczne, można zastosować również doksycyklinę czy chinolony.
W przypadku kotów, u których nie można [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
